Over Friese meren zeilen en een typisch geval van de boot missen

Langs de weg met een duim omhoog, zo sta ik op de (onscherpe) foto in de zomer van 1981, onderweg naar Uitwellingerga, ten zuidoosten van Sneek. Eigenwijs wipt mijn haar dat zijwaarts in een staart hangt boven een blauwgestreepte trui. Het was de zomer waarin ik op afstand met de tekst ‘Don’t do it Di’ op een paarse button lady Di probeerde te verhinderen in het huwelijksbootje te stappen, maar die boodschap heeft haar helaas nooit bereikt.

Zelf stapte ik ook in een bootje ter grootte van een BM’er, Valkjes en ook nog in een enkele platbodem, gewapend met het elke avond van te voren bestudeerde latijn der zeilers. Ik herinner me de verbazing over de grote hoeveelheid spreekwoorden die uit de zeilerij afkomstig bleken te zijn (zie voor uitgebreide informatie We zien wel waar het schip strandt). De betekenis ervan kende ik wel, maar de betekenis eràchter leerde ik uiteindelijk door het lezen van de zeiltheorie.

Fanatiek paste ik elke dag het geleerde toe onder begeleiding van een ervaren schipster, die ik tot dat moment alleen kende van een vrouwenproject over methodologie. Het was een memorabele week, enerzijds omdat het vrouwenzeilkamp allerlei taboes doorbrak, maar ook vanwege de kennismaking met het Skûtsjesilen: wedstrijden tussen de Skûtsjes van 14 Friese steden, die traditiegetrouw in de maand juli gehouden worden. Onze valkjes legden we vast aan andere schepen die vanaf het Starteiland de wedstrijd volgden. Ik heb er bijna een heel rolletje foto’s – van niet zo geweldige kwaliteit – geschoten en altijd bleef de wens er nóg eens getuige van te mogen zijn.
 
Dit jaar was het dan eindelijk zover, dacht ik. Bij het doorbladeren van allerlei catalogi om een niet al te dure vakantie te regelen, in Nederland (want die van vorig jaar was wel erg onvoordelig uitgepakt), viel mijn oog op de Friese waterweek die de hostels van Stayokay Friesland met elkaar organiseren. In Grou en Heeg een Stayokay annex zeilschool, in Sneek een Stayokayhostel aan het water, zonder zeilschool omdat er al een stuk of vier in de buurt zijn. Met de planning voor het moment van vertrek hield ik rekening met het Skûtsjesilen: dat wil ik aan mijn zoon laten zien. Het werd de waterweek en we kwamen aan op 18 juli: de dag dat de wedstrijd in Grou gehouden werd en op de dag dat het Skûtsje van Grou won. Toen we aankwamen was de strijd al gestreden, de bewegwijzering wees een kant op waar een file aan auto’s vandaan kwam. Dat het die avond feest was op het pleintje vlak naast de herberg was nog tot daaraantoe, maar dat de wedstrijden de hele verdere week steeds nèt aan mijn neus voorbijgingen, dat was wel erg sneu.
 
De kamer die was ingericht rond de geschiedenis van de Skûtsjes en een deel van het interieur in het Friese Scheepvaartmuseum in Sneek, waar we later in die week naar toe fietsten, maakte een hoop goed. En op het kanaal, onderweg naar het Sneekermeer zag ik er zelfs een paar in het echie, zoals het Langweerse exemplaar. Wij, varend in een schouw. Zij, de niet opgetuigde tegenliggers, Skûtsjes op sleeptouw, naar Stavoren voor de wedstrijd op zaterdag. Vlak voor het onweer (plus fikse hagelbui met korrels zo groot als knikkers) pal boven ons hoofd losbarstte (wat normaal gesproken leidt tot het opzoeken van de wal) legde ik er een aantal vast. Zo behoedde ik ons voor een typisch geval van ‘de boot missen’.

 


Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fotografie, Volkskrantblog en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Over Friese meren zeilen en een typisch geval van de boot missen

  1. Aad Verbaast zegt:

    Blijft een fantastisch evenement. Jammer dat je enkele boten hebt gemist.
    Herkenbare jeugdherrineringen overigens!

  2. solvejg zegt:

    Hoi Aad, ik zie dat er weer een nieuwe groep is ontstaan, dank dat je mijn stuk eraan hebt toegevoegd en leuk dat je het verhaal herkenbaar vindt! Groet!

  3. Blew zegt:

    Ah, moooi! Liften deed ik toen ook nog. In Engeland bijvoorbeeld, aan de andere kant van de weg. Gezeild heb ik nooit. Mooi dat je dat nu allemaal aan Zoon laat zien. En aan ons. Groetjes, Blew

  4. Rene Scheffer zegt:

    Oei dat is lang geleden, 1981.
    Maar je bent niet eens heel erg veel veranderd, lijkt
    Howel ik niet smet zeilen heb, toch mooi blog.
    En welkom in deze groep.

  5. koen zegt:

    Ik was er ook in de buurt. Prachtige schepen en er was goede wind!
    mooie foto’s!
    groet,koen

  6. solvejg zegt:

    Hi Blew: Ja, ik zou er nu niet meer aan moeten denken (hoewel het ook toen niet altijd goed ging, ik zou je er heel wat over kunnen vertellen). Fijn dat je het mooi vond…
    Mpff Rene, waarom denk je dat ik de foto zo vaag heb gehouden :-), maar dank voor je compliment!!
    Hee koen, dat is toevallig, waar was jij en wanneer dan? Dank voor je bezoek!!

  7. draver zegt:

    Mooie serie met dito verhaal

  8. Smokey Robbinson zegt:

    Blog met veel informatie over o.a Skûtsjesilen. Nostalgie.
    Ik heb één link, met je welnemen, van jou overgenomen voor mijn zwanenblog. Betreft de link over het kenmerk van een skûtsje, nl. de zwaan op het zeil.
    Mooie foto`s uit de tijd van de slobbertruien…..

  9. solvejg zegt:

    Dank je wel voor je bezoek draver!!
    Hi Smokey, ik heb je blog gezien, leuk dat je de link erbij hebt gezet! Haha, ja slobbertruien, ik had er een aantal zelf gebreid, gelukkig dat het mode was, strakke waren vast niet gelukt 🙂

  10. ron zegt:

    Mooie oerhollandse plaatjes. En wat een luchten.
    Soms mis ik Nederland.

  11. galadriel zegt:

    Ha Sol, mooie foto’s, pracht verhaal…kende ik niet 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s