De kurk is van de fles

Heel erg lang kan het niet meer duren, dan springt alles open. Was ik vorig jaar met een cursus bezig waarin alles wat ik deed werd afgekraakt, nu lijkt het of de kurk uit mijn ideëenfles is getrokken. Er is zoveel dat ik geen kans zie om zo nu en dan een keuze te maken, de dingen op een rijtje te zetten en een richting te kiezen. Alles stroomt, maar niet in de verwachte richting.

Gisteren was ik in het Gemeentemuseum in Den Haag, om naar de Picasso tentoonstelling te gaan, die in samenwerking met museum Ludwig in Keulen tot stand is gekomen. Hongerig naar de schilder, van wie ik al lang geen expositie meer had gezien (de laatste in Parijs, toen het Picasso museum aldaar nog maar net open was, daarvoor in ‘zijn’ museum in Barcelona en och, Pompidou, ooit, nog langer terug). Nog nooit heb ik er echter bijgelopen als gisteren. Nu bestudeerde ik, met mijn neus bijna op de doeken, elke verfstreek. Slordig en haastig aangebrachte streken die verder dan armlengte van het werk af ineens een mens worden, een vrouw met twee gezichten, een vooraanzicht, een zijkant. De vrouw met de artisjok, zo levensgroot, maakte mijn bewondering voor de schilder nog groter dan hij toch al was.
Ooit besprak ik zijn studie van Manets ‘le déjeuner sur l’herbe’ en nu zag ik een van die schilderijen zomaar hangen, zo vlakbij.

Op de eerste verdieping van het Gemeentemuseum begon mijn bezoek met een film over leven en werk van de meester. Stukken uit documentaires waar hij met een lamp en een camera op hem gericht, zit te werken. Snel, energiek en bezeten, zo lijkt het. Het mooiste wat hij zei, vond ik dat hij elke ochtend mensen zag, bij hem thuis. En dat hij dan ’s middags aan het werk ging. Als er een dag geen mensen waren geweest, dan had hij geen inspiratie om te schilderen. Niet dat er ook maar enig verband was met de gesprekken die hij met zijn bezoek had gevoerd, maar hij haalde er toch zijn inspiratie uit. Voor een deel uiteraard, want hij schilderde ook zijn vrouwen veelvuldig.

En zijn manier van schilderen, het was of ik het voor het eerst echt zag, overviel en inspireerde me. ’s Avonds trok ik met witte verf de contouren voor een stilleven dat ik vanavond, terwijl zoonlief nog even zat te spelen voordat hij ging slapen, met kleur heb ingevuld. Fabelachtig hoe een cursus waarmee je je creativiteit tracht te stimuleren (the Artist’s Way, die ook in de Happinez van deze maand weer besproken wordt) werkt als je doet wat je moet doen.

Kijken, kijken, kijken, je laten voeden door wat je ziet. Net zoals de kastanjes die op mijn dagelijkse route van kale bomen langzaam hun groene kleren weer aantrekken. Knoppen die op springen staan, bloesems die zich willen voeden met licht.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Den Haag, Kunst, Natuurfotografie, Persoonlijk en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

22 reacties op De kurk is van de fles

  1. Helena zegt:

    Moeilijk is dat om iets concreets te krijgen uit alle ideeën. En inderdaad, keuzes maken….
    Mooi die knop op springen!
    Toepasselijk ook bij je stukje. Het lukt je net als deze kastanjeknop vast wel om verder te groeien en je te ontwikkelen – te bloesemen – (in de door jou gekozen richting)!

  2. Jezzebel zegt:

    Dik vet aanbevolen! 🙂

  3. coby zegt:

    Heel leuk om te lezen, het bruist in je. Geniet ervan!
    Hartelijke groet, Coby

  4. laila zegt:

    Gaaf; dit blog Solveg:-)

  5. Erna zegt:

    Wat heerlijk!
    en het is ook lekker om mee te genieten :))

  6. Solvejg zegt:

    Goedemorgen, dat is een mooi begin van de dag, jullie reacties! Hartstikke bedankt!

  7. niko zegt:

    Inspirerend blog Solvejg!
    Het verrijkt je leven he, dat Artist’s way:-)
    (nou ja, mijn ervaring dan)

  8. droomvrouwtje zegt:

    Dit klinkt als hele erge voorjaarskriebels 😉
    Mooie blog heb je erover gemaakt ..
    xxxdromerke

  9. Gala zegt:

    Ja! dit is goed!

  10. Kumari. zegt:

    mooie pica’s! dank!

  11. Blew zegt:

    Je bedoelt dat je Lucien Freud niet gezien hebt? – Terug en snel een beetje! Toch een mooi stukje, Miss S. En mooie foto’s.

  12. zintuigen zegt:

    Prachtig, en mooie foto’s!

  13. PHM van de Kletersteeg zegt:

    Ik heb nog aan zo’n groep schilders portret linnen verkocht.
    Kocht het in voor f4 per meter in USSR en verkocht het (zwart)voor f85…
    Onpsychologisch: relax, ontspan en het komt vanzelf weer goed.
    Zorg dat je goed in je vel zit;
    Houding: trek je niks van derden aan; wat je ook doet, die hbben altijd wat te mekkeren.
    Ga je eigen gang.

  14. Klaverblad zegt:

    Je blogs zijn altijd van hoge kwaliteit.
    Je maakt er veel werk van.

  15. Ramirezi zegt:

    Ja mooi, precies goed qua scherp en wazig…

  16. K zegt:

    Lekker verven! Dat is een prima plan.

  17. Solvejg zegt:

    Lieve mensen, hartelijk dank voor de reacties, complimenten en aanmoedigingen! en Blew, om je gerust te stellen: Lucian Freud staat nog op mijn agenda. Picasso is op 30 maart alweer weg, Freud ‘hangt’ er nog tot juni 🙂

  18. Sandra zegt:

    Boeiend hoe je over schilderen schrijft. Het is iets met onschuld. Mooi.
    En de lente doet mooie dingen hé? Zo na de donkere winter dan moet alles weer open enzo. Ik ken dat gevoel!

  19. Solvejg zegt:

    Hi Sandra! ja, het begint te borrelen 🙂 Dank je, wat leuk: onschuld, ja misschien is dat het wel!!

  20. els vegter zegt:

    Wat een prachtig beeld hierboven. doet me denken aan mijn eigen tactiele kunst. Dag duizendpoot. Laat maar lekker stromen.

  21. Solvejg zegt:

    hoi els! Wat een lief bericht! Dank je wel…

  22. Pingback: Een Haarlems uitstapje. Over haren kammen (1) | Solvejg's wereld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s